دکتر عليرضا سالک‌مقدم متخصص ايمونولوژي استاد دانشگاه علوم پزشکي ايران

يک نکته، يک پزشک
روشي براي تشخيص سلّ

آزمايش پوستي براي تشخيص سل به آزمايش PPD است. در اين آزمايش، ايمني سلولي فرد را نسبت به ميکروب عامل مولد سل که نامش مايکوباکتريوم تربوکلوزيس است، بررسي مي‌کنند.
اين آزمايش نوعي تست پوستي است. مدت زماني که اين واکنش پوستي پس از تزريق آنتي‌ژن محلول در پوست به حداکثر مي‌رسد، اغلب 48 تا 72 ساعت است.
پروتئين تصفيه شده توبرکولين يا همان PPD را ممکن است از انواع عوامل مولد سل به دست آورند.
مقداري از آن را براي تست پوستي تزريق مي‌کنند و با خودکار دور محل تزريق روي ساعد را خط مي‌کشند.
چنانچه محل تزريق داراي برجستگي، سفتي و قرمزي باشد (در واقع محدوده ذکر شده را اندازه‌گيري مي‌کنند.) اگر قطر دايره ناحيه سفت شده از پنج ميلي‌متر کمتر باشد، تست سل منفي است و اگر بيش از 10 ميلي‌متر باشد، مثبت است و اگر قطر دايره بين 5 تا 10 باشد، آن را مشکوک گزارش مي‌کنند.
اين تست به علت حساسيت و ويژگي کم آن ارزش محدودي در تشخيص سل فعال دارد. آزمون‌هاي تشخيصي ديگري وجود دارند که براي تشخيص قطعي سل انجام مي‌دهند.
گرفتن نمونه خلط، عکس راديولوژي از قفسه سينه، آزمايش خون و تست تنفس و موارد ديگر جزو آنها هستند.

مشاهده مطلب ارسال شده بعد