دکتر حميد کريمي
قهرها و آشتي‌ها،لحظه‌هاي ماندگاري‌اند
چيزهايي هست که هيچ وقت نمي‌تواني فراموش کني؛ نگاه‌هايي که هنوز انگار زنده‌اند. نگاه‌هايي که صاحبان چشمان‌شان سال‌هاست که ديگر نيستند...

13:17:0

اولين عمليات احيا در دوران انترني من شروع مي‌شود - مهدي زيرکچيان
حالا اينترن، شاه مي‌شود
ابتداي راه هستم و گرم و پرشور. هيچ‌وقت خاطره خوبي از اولين‌ها نداشته‌ام و بيمار به رحمت ايزدي مي‌پيوندد. سريعا مهر من را جهت پر کردن برگه فوت مطالبه مي‌کنند و من تعجب مي‌کنم که چرا شايعه مي‌کنند که مهر انترني هيچ‌گونه ارزشي ندارد. في‌الفور و در کسري از ثانيه، اتاق احيا تخليه مي‌شود و وظيفه خطير اعلام فوت را بر دوش من مي‌اندازند. خيلي خوشحالم و فکر مي‌کنم چه‌قدر همه خاطرخواه من هستند که چنين کار بزرگي را به من واگذار کرده‌اند. تا در اتاق را باز مي‌کنم، با دو مرد مواجه مي‌شوم که مسلما با حسين رضازاده يا شايد هرکول نسبت خانوادگي دارند. سرم را پايين مي‌اندازم و با جمله کليشه‌اي همه تلاش‌مان را کرديم، سخن را آغاز مي‌کنم. نامردها اجازه اتمام کلام را به من ندادند. چيز زيادي بعد از حادثه به ياد نمي‌آورم. بعضي‌ها اسم اين را گذاشته‌اند فراموشي بعد از تروما...

13:16:0